Latanie

Fascynują mnie samoloty.

Jak tak wielka maszyna unosi sie

 i pokonuje setki kilometrów w powietrzu?

 Niezwykłe.

Lubię lotniska.

Zwłaszcza czekać na kogoś i obserwować

wzruszające sceny powitania.

Lubię latać.

Start samolotu jest doznaniem nieporównywalnym z niczym.

Wzrusza mnie bardzo.

Dzielnie znoszę turbulencje i zatkane uszy.

Przynajmniej dotąd tak było.

 

Lecę w sobotę do siostry.

Przytransportować siostrzeńca na wakacje.

Lecę tylko na 3 dni

ale to już przedsmak urlopu.

 

źródło

 

--// --

 

Do urlopu  11 dni.

Saudade

Niedzielny wieczór

jedna z moich najmniej lubianych części tygodnia.

Jeszcze w sercu tli się żal za weekendem

a już drży serce stresem poniedziałkowym.

Nie lubię.

Przeczytałam dzisiaj stary pamiętnik.

Miałam 25 lat,

byłam głupio zakochana,

zaczynałam życie w stolicy,

miałam durną pracę,

fajne współlokatorki,

... byłam wtedy taka głupia.

Smutek wywołują tamte wspomnienia

nie wiem czemu po nie dziś sięgnęłam.

Ostatnio myślę o tym co się wtedy wydarzyło -

częściej.

Może szukam w życiu chwil,

które podchodzą pod kategorię

"może to kara za..."

Wiem, że wszystko jest po coś.

Wiem, ponadto, po co było wtedy tamto

(przynajmniej częściowo)

ale ani trochę nie jest mi z tym lżej.

Wylałam w swoim życiu 

mnóstwo łez

jakby tak zebrać dzieciństwo, 

czasy liceum, studia,  początki w Warszawie

i teraz...

Chciałabym w końcu móc się śmiać

tak po prostu śmiać - 

ze szczęścia, z radości

śmiać, śmiać, nie móc przestać.

Wiem, że powinnam codziennie

znaleźć choć jedną rzecz,która mnie ucieszy

ale jaka radość może być z tego, 

że upiekłam schab 

i nawet mi wyszedł....

ha ha ha

...

Do urlopu zostało 14 dni.

Od.. do...

Chciałabym żyć tak jak kiedyś.

Pracować z wielką przyjemnością

i nie pracować z wielką przyjemnością.

Nie bać się o to, co się może wydarzyć.

Zasypiać spokojnie bez żalu i pretensji.

Śnić piękne sny.

Nie potrzebuję pomocy.

Potrzebuję świętego spokoju.

Czasem oglądam bajki.

Czasem chowam się pod kołdrą.
Czasem świat, wdeptując mnie
swoim wielkim butem w asfalt,
łamie mi żebra.

Stoję przed wielkim znakiem zapytania.
Myślałam, że moja praca jest taka "na zawsze"
a tu wcale nie wiadomo.
A nawet chyba wiadomo, że nie jest.
O strachu już pisałam więc się nie będę powtarzać.
Trochę się boję.
Troszczę się ponad miarę.
Z miłości przecież.

Odliczam dni do urlopu.
Czekam na niego jakby potem
wszystko miało być inne.
A przecież wiem dobrze, że nie będzie.

weheartit.com

Chodź, ucieknijmy stąd.

Weekend tak szybko mija:(

Wydaje się, że za każdym razem szybciej - 

już połowa lipca.

Wczorajsza pogoda nastroiła mnie jesiennie

i pomalowałam paznokcie na kolor bardzo jesienny.

Deszcz mnie usypiał wczoraj, 

nic się nie działo.

Pooglądaliśmy TV z Panem B.,

pojechaliśmy do IKEA ale kupiliśmy tylko

3 maleńkie rzeczy.

(Kupiłam doniczki na balkon

i zioła w nich rosną.)

Bardzo leniwa sobota.

Dzisiaj kościół,obiad, drzemka.

Pan B. pojechał na mecz, 

ja nadrabiam zaległości blogowe.

Nic mi się nie chce.

Mam w głowie ostatnio ciągle tylko jedno.

Wstaję rano i pytam sama siebie - po co?

Wstaję 05:50 , wychodzę do pracy, stoję w korku, docieram po godzinie,

8 godzin spotkań, decyzji, godzenia interesów, stresu.

Wracam do domu, stoję w korku,  zakupy,

docieram do domu po godzinie, robię kolację, jemy,

oglądam coś w tv albo przysypiam nad komputerem,

 staram się poczytać książkę, czasem pogadam z sąsiadką, sen.

Za oknem spacerują, śmieją się, jedzą lody, bawią się z psem.

Rodziny.

Chodź, ucieknijmy stąd.

Taka ja

Czasami 

gdy długo jest się dzielnym

przychodzi taki moment,

że dłużej się nie da.

Wczoraj wsiadłam do auta

po tym jak pani od paznokci

zakomunikowała,że przecież 

miałam być 30 minut wcześniej

 i ona już ma inną klientkę

(do tej pory jestem pewna, ze podała mi 18:30)

oraz po tym jak bardzo ważna osoba

źle zrozumiała moje intencje

i się obraziła.

I po prostu popłynęłam.

(mam już wprawę w prowadzeniu  we łzach więc to pestka)

Nie dałam rady.

Nerwy, złość, bezsilność

wzięły górę.

Czasami myślę, że jestem za dobra.

A czasami, że właśnie jestem bardzo zła.

Szukam powodów dlaczego tak układa się moje życie.

Wiem, że nigdy ich nie znajdę.

Z wiekiem coraz częściej kieruję się sercem, 

a myślałam, że powinno być odwrotnie.

Coraz bardziej boję się o bliskich

coraz mniej boję się o siebie.

Jestem coraz bardziej niecierpliwa

i coraz mniej odważna.

weheartit.com

Życie

Już dawno ich nie było.

Przyszły dzisiaj 

choć już od kilku dni słyszałam jak za mną chodzą...

"tup, tup, tup" ...

Uciekałam przed nimi - z sukcesem,

omijałam je szeroki łukiem,

udawałam, że ich nie ma.

Udawało mi się

do dzisiaj.

Przyszły w sklepie. 

Wkręciły się niepostrzeżenie

we włosy i wniknęły do głowy,

wypłynęły spod powiek,

usta zacisnęły mocno.

Myśli

 o tym 

czego 

brakuje.

Senność

Zasypiam nad komputerem.

Dosłownie.

W tym tygodniu zdarzyło mi się to chyba ze 3 czy 4 razy.

Zmęczenie daje mi w kość i to tak, że zupełnie nie wiem

jak sobie z nim poradzić.

Wczoraj wstałam bardzo rano

dzisiaj też.

Nie mam kiedy odespać.

Dlatego  usprawiedliwiam swoją nieobecność

i zmykam do łóżeczka:)

Dobranoc.