:((

Nie dam rady tak dłużej.

Musze coś z tym zrobić.

Zgubiłam się.

Musze się odnaleźć.

Jeszcze nie wiem jak.

Przez jakiś czas mnie tu nie będzie.

Ale będę zerkać co u Was.

Wrócę jak tylko ...

wrócę.

Kiedyś tam....

Życie odkładam na kiedyś tam...

przecież nie mam pewności, że kiedyś tam nastąpi ...

Agnieszko dziękuję.

Voice

Nic się nie zmieniło...

wciąż tak samo

 pusto.

Nóżka mojego wspaniałego siostrzeńca :))

TO

Nie wiem jak opisać słowami to co ostatnio czuję.

Jest tego tak dużo, że w zasadzie nie wiem od czego zacząć.

I lubię i nie lubię.

I boję się i jestem odważna.
I bardzo chcę i bardzo nie chcę.

I kocham i nie wiem czy kocham.

Coś we mnie wyje.

Ze zmęczenia, ze stresu, z tęsknoty.

On nie umie mnie uspokoić,

on nie umie mówić.

Słuchać nie umie.

Mówi "to minie, to minie"

.. i nic o mnie nie wie. 

Wiem, że próbuje.

Łzy.

Łez mam jeszcze trochę na kolejne dni.

Uciekłabym w ramiona zrozumienia,

nie wiem gdzie i czy ich szukać.

To minie, to minie...

Tylko co to jest to "TO".

 

 

Aleksander

Od soboty mam nowego 

członka rodziny.

Od soboty 12.09, od 16:10.

Aleksader.

Syn mojej maleńkiej, młodszej siostrzyczki.

Tyle łez juz dawno nie wylałam.

Wzrusza mnie taki okruszek,

żal mi jej bo cierpi.

Tyle się dzieje...

zakochałam się od pierwszego wejrzenia.

"Usłysz wreszcie o czym milczę..."

Rodzina

Obiecałam żyć nie tylko pracą, żyć po pracy...

Wychodzę więc o 17:00

jadę do domu. 

Korki...

Jestem 18 z minutami...

Jemy.

Książkę czytam, niedługo skończę

nie mogę się skupić, myślę.

Włączam MiniMini

oglądam bajki,

włączam głośno.

Udaję.

Idę spać.

A rano do pracy.

Nie wiem jak długo tak dam radę.

 

-- // --

Właśnie rodzi się bardzo ważny człowiek.

Trzymajcie kciuki.