U mnie

Pada deszcz

na wiosenną Warszawę.

Gdyby nie to  bum może nawet bym tej wiosny nie zobaczyła.

Mam tak od kilku lat.

Pory roku tak szybko się zmieniają, nie nadążam.

 Widzę głównie biuro od środka,

wracam do domu, gotuje coś,

zamieniam z mężem 2 zdania

idę spać 

i tak w kółko...

W czasie tego zwolnienia nie myślałam za bardzo o pracy,

nie opracowałam żadnej koncepcji (mam wyrzuty sumienia bo poza

bólem szyi i pleców - w zasadzie mogłam o pracy trochę myśleć),

może gdybym tak zrobiła, dzisiaj nie bolałby mnie brzuch na samą myśl o powrocie.

 Ale musiałam złapać dystans, odetchnąć,

inaczej chyba bym wybuchła na milion cząsteczek.

 

 Też tak czasem macie?

 

 

 

Matura 2002

Pisząc  maturę jeszcze nie wiedziałam, że będę studiować filologię polską.

Pisałam pierwszy temat. 

Nie poszło mi zbyt dobrze.

Dzisiaj pisałabym czwarty :)

Trzymam kciuki za wszystkich, którzy piszą dzisiaj:)

Mazowieckie, 2002

1. "Jakie są twoim zdaniem zadania literatury. Przedstaw swoje refleksje na ten temat, odwołując się do wybranych przykładów z różnych epok" - tak brzmi pierwszy temat.
2. "Każdy z was z osobna jest olbrzymem, ale wzięci razem jesteście tylko karłem". Czy zgadzasz się z opinią Adama Mickiewicza o Polakach? Odpowiedź uzasadnij, odwołując się do wybranych dzieł literackich.
3. Opinia o twórczości poetyckiej Wisławy Szymborskiej. Sprawdzian zrozumienia czytanego tekstu i tworzenia własnego.
4. W jaki sposób można przywołać miniony czas? Odpowiedz na to pytanie, interpretując wiersz Juliana Tuwima "Zapach szczęścia". 

Oddechu...

Myślałam, że jak zajmę się kłopotami innych

i pracą to moje jakoś same miną

albo ja je minę i jakoś tam się samo poukłada...

Niestety zajęcie się kłopotami innych

powoduje bezsenność i ciągły strach,

a moje wcale, a wcale nie znikają.

Dreptają cichutko za plecami cały dzień

żeby wieczorem rzucić mi się na plecy

 znienacka z pazurami.

Muszę znaleźć chyba inny sposób.

 

Rehabilitacja miała pomagać

ale z każdym dniem plecy bolą mnie coraz bardziej

do tego stopnia, że nie mogę spać bez kołnierza.

Szyja boli w pozycji horyzontalnej.

Podobno tak ma być bo sie goi

więc dzielnie zaciskam zęby

i codziennie maszeruję na prądy i laser

z nadzieją, że jest coraz lepiej:)

Myślę o pracy,

inaczej się nie da.

Bywam w kontakcie z zespołem

od czasu do czasu napisze maila.

To siedzi w głowie, nie pozwala odetchnąć.

A ja właśnie oddechu potrzebuję,

jak niczego ostatnio - oddechu.

 Takiego nabrania powietrza w caaaaałe piersi

i spokojnego snu.

 

Dobrej nocy Wam życzę siłaczki

jest Was tam kilka, za które mocno trzymam kciuki cały czas :)

 

Ten tydzień

Niewiarygodne jak blokady w głowie

powodują blokady w życiu.

Przez gardło nie chcą przejść słowa, 

które muszą przez gardło przechodzić.

Lekarz, który w końcu wie o co mi chodzi.

Badania, które trzeba było zrobić już dawno.

Światełko, które nie cieszy tak jak myślałam.

Wstydzę się.

Ciągle mi mało.

Ten tydzień był ciężki

i bolesny

ale cytując klasyka:

"wszystko mija, nawet najdłuższa żmija"

-- // --

Myślałam, że już niewiele osób tu zagląda.

Myliłam się.

Dziękuję za wszystkie dobre słowa:)))))

Bum!

Może gdyby nie wtorek

dzisiaj znów bym płakała.

Może znów bolałby mnie brzuch

bez powodu.

Może organizm wie lepiej 

kiedy powiedzieć STOP.

A może to był przypadek....

Łódź, Strykowska, ktoś skręca w lewo

ja hamuję,

 pani za mną już nie zdążyła.

Bum!

Niby nic takiego ale...

policja (2h)

SOR - zwichnięty odcinek szyjny kręgosłupa.

Kołnierz (bardzo niewygodny) i L4.

Mam odpoczywać 

nie jeździć autem

ogólnie -  "nie trząść się"

Staram się.

Próbuję spać w tej obroży - nie jest łatwo,

oddycham... nie myślę o pracy

nie płaczę z jej powodu.

Układam sobie w głowie.

Tak bardzo potrzebuję ciszy,

tak bardzo chcę się gdzieś zaszyć.

Tak bardzo. Schować.

Chowam się za tą moją obrożę.

Milknę.

 -- // --

Ala... a już troszkę zaczęłam lubić to miasto :P

Siostrzenica

Są w życiu sprawy ważne

i te najważniejsze.

Nowy człowiek w mojej rodzinie.

Witaj maleńka.

Wielkanocnie

Przez chwilę pomyślałam, że fajnie byłoby zostać w domu

pospać, poleniuchować, zjeść warzywa na patelnię

i pizzę może.

Ale za chwilę okazało się, że ta myśl jest 

głupia.

Po prostu.

Rodzina jest najważniejsza.

Znów złapałam się na swoim egoistycznym myśleniu:

muszę zadbać o siebie.

Jedna rozmowa utarła mi nosa

wewnętrznie.

Jestem im wszystkim potrzebna.

Nie mogłam spać, denerwuję się

boję się

i nie wiem co mogę zrobić żeby 

wszyscy byli szczęśliwi...

 

 Naprawdę nie wiem.

  A niczego nie chcę mocniej.

-- // --

 

Pomyślałam dziś także 

pierwszy raz,

 że to może dlatego jesteśmy sami...